Van de redactie

Door de coronamaatregelen is nog niet bekend wanneer de volgende editie van Zeeuws Weerzien verschijnt. Het RIVM geeft vooralsnog een negatief advies met betrekking tot het verspreiden van gratis publicaties in openbare ruimtes. In de tussentijd duiken onze redacteuren in hun eigen fotoalbums en delen graag een persoonlijke herinnering met u. Iedere week treft u op deze pagina ‘Redactie‘ een nieuw artikel aan. Veel leesplezier!

Borrelt er een eigen herinnering bij u op? Deel deze met andere lezers! U kunt hiervoor het reactieformulier gebruiken of stuur een mail aan web@zeeuwsweerzien.nl

Ik was al voor ik naar de lagere school ging, dol op lezen. En ik was geboeid door atlassen.
In de jaren zeventig verhuisde ons gezin naar een nieuwbouwwijk. Omdat er overal werd gebouwd, was dat een fantastische speeltuin.
Ik denk er met weemoed aan terug: het kotje dat Tante Née uitbaatte op de duinen van de Kaloot.
Als na de lange winter de Zeeuwse trekpaarden weer naar buiten mogen, is dat feest voor ze.
Toen ik 16 was maakte ik met mijn broer en een vriend een fietstocht van Rotterdam naar Zeeland.
Als driejarige kleuter werd ik na de Watersnoodramp met mijn familie geëvacueerd naar Lage Vuursche.
Mijn broertje en ik kochten, ondanks wat aarzelingen, van een gevonden rijksdaalder lekkere gebakjes.
Een congres voor schoolkrantredacteuren in het Zilveren Schor in Arnemuiden was achteraf een glimp van de toekomst voor mij.
Als kind had ik weinig keus: in mijn dorp kon je meedoen aan de voetbal of de verkennerij.
Albert Kort vond op zolder de boekjes van Karl May, waarvan hij in zijn jeugd zo genoot.