Van de redactie

De uitgifte van Zeeuws Weerzien is afhankelijk van coronamaatregelen. Om er zeker van te zijn dat u tóch kunt genieten van mooie herinneringen aan het Zeeland van vroeger, plaatst de redactie wekelijks een foto ‘uit de oude doos’ op deze webpagina. Met daarbij een leuke anekdote. Iedere vrijdagochtend wordt de auteur hierover geïnterviewd door Remco van Schellen voor Zeeland wordt wakker op Omroep Zeeland Radio. De interviews kunt u terugluisteren via de podcast Zeeuws Weerzien: klik hiervoor op de link onderaan het artikel. Veel leesplezier!

Borrelt er een eigen herinnering bij u op? Deel deze met andere lezers! U kunt hiervoor het reactieformulier gebruiken of stuur een mail aan web@zeeuwsweerzien.nl

Mijn oma, geboren in 1900 in Wemeldinge, groeide op in Rotterdam. Haar Zeeuwse wortels waren al snel ver te zoeken.
Mijn eerste treinreis maakte ik pas op mijn twaalfde: met de zesde klas gingen we van Brouwershaven naar Limburg.
Voor het Zeeuws Archief liet ik mensen hun verhaal vertellen: Oral History. Dat leverde een amusant verhaal uit Kamperland op.
Ik vond het een uitdaging om als blinde bedelares te spelen in 'Het oproer van Zierikzee'.
Met een krantendirecteur als vader groeide ik bijna op in de PZC-drukkerij in Vlissingen. Vaak nam ik een vriendje mee.
Ik koester het kleine onooglijke radiootje dat mijn moeder ooit bij elkaar spaarde met Persil-spaarpunten. Ik was er apetrots op.
Ik was zeven jaar toen ik mijn heilige communie deed en heel nerveus, want zou het allemaal wel goed gaan?
Als puber ging ik trouw naar de Tussenclub, een plek waar ik elke week mijn vrienden ontmoette.
Ik was al voor ik naar de lagere school ging, dol op lezen. En ik was geboeid door atlassen.
In de jaren zeventig verhuisde ons gezin naar een nieuwbouwwijk. Omdat er overal werd gebouwd, was dat een fantastische speeltuin.