THEMAKRANT VAKANTIEBAANTJE (editie 29, zomer 2026)

door Jopie Meerman

Aardbeien plukken of bonen trekken, daar had de 16-jarige MMS-scholiere Dientje Ottevanger niet zo’n zin in. Maar ze wilde in de vakantie wel een centje bijverdienen. Een vriendinnetje vertelde dat ze mossels ging pellen. En dat leek haar ook wel wat.

Tholen is al eeuwenlang bekend om de mosselcultuur. Lang voor Yerseke was dit schelpdier daar volksvoedsel, dat soms twee of drie per week werd gegeten. Nu is het een delicatesse. Lekker gekookt, gestoofd, gebakken of ingelegd in het zuur. Mosselen zijn gezond, eiwitrijk.

Maar daarom ging onze scholiere niet aan de slag, ze wilde gewoon geld verdienen bij een van de mosselverwerkende bedrijven aan het water van de Eendracht. Het werd de firma Stoffels, leverancier van Eendrachts Roem.

Complimentje

Het werk werd per uur betaald en het pellen ging haar niet zo snel af. Dat was in schrille tegenstelling met de seizoenkrachten. Die hadden ervaring en dat was te zien aan de snelheid waarmee de tafels leeg raakten. Dien kreeg echter wel een complimentje van de baas, haar gepelde mossels zagen er onbeschadigd uit.

Dat schouderklopje werd haar niet in dank afgenomen, weet ze nu nog steeds. Want ‘haar’ mossels werden aan priemen gedaan, in de potjes geschoven en kwamen als eerste voor het glas, terwijl de iets beschadigde en kleinere mossels middenin zitten.

Maar de centjes werden verdiend, er werd een moderne witte montycoat gekocht, een houtje-touwtjejas. En mossels? Ze zijn nog steeds een smakelijke lekkernij voor de 83-jarige Dien.

foto: Etiket van Eendrachts Roem Mosselen.