THEMAKRANT VAKANTIEBAANTJE (editie 29, zomer 2026)

door Jan Dirk van Scheyen

Hoeveel jonge Zeeuwen zullen er in de jaren zeventig en tachtig niet een vakantiebaantje hebben gehad bij C. Oostrom’s Conservenfabrieken NV in Kapelle-Biezelinge, in de volksmond beter bekend als Coroos?

Advertentie uit Dagblad De Stem van 7 juni 1968

Je kon in de zomervakantie vanaf je vijftiende terecht in deze fabriek waar ze groenten en fruit inblikten. In de zomer draaide de fabriek op volle toeren. Het was de tijd van de oogst. Scholieren en studenten hielpen massaal met het verwerken van vers fruit en groenten, zoals kersen, doperwten en sperziebonen. Het werk was vaak simpel maar zwaar. Je stond urenlang aan de lopende band om groenten te sorteren, bonen te punten of blikken te controleren.

Berucht waren de verhalen van vakantiewerkers over muizen die per ongeluk tijdens het productieproces in de conservenblikken terechtkwamen en zo menig huisgezin in de keuken de stuipen op het lijf joegen.
We vroegen oudere Zeeuwen die er hebben gewerkt om herinneringen op te halen aan hun belevenissen bij Coroos. ,,Een verdrongen herinnering”, mijmert Middelburger Dick Anbeek. ,,Wat een ellende. Met drie vrienden om halfzeven met de trein. Lange dag achter de etiketteermachine. Alle appelmoes een ander etiket. Acht blikken van een liter tegelijk op de band. Blik scheef op de band en de machine lag plat”, memoreert Dick in telegramstijl. ,,Wij even rust. Gedeukt blik was onverkoopbaar en mocht mee naar huis.”

Moluks eten

Jan de Jonge uit Nieuwerkerk is iets milder in zijn terugblik.
,,Toen ik mijn eindexamen HBS had, heb ik een periode bij Oostrom gewerkt voor ik in militaire dienst moest”, schrijft Jan.
,,Daar rook ik in de kantine geuren van het warme eten dat de werknemers met een Molukse achtergrond bij zich hadden. De vrouwen brachten dit mee, goed ingepakt in doeken. Tussen de middag aten zij die geurige maaltijden bij elkaar zittend op.”

Jan vervolgt met gevoel voor understatement: ,,Tijdens het verwerken van zacht fruit en groentes tot conserven realiseerde je je dat het etiket op het blik of blikje altijd prima kwaliteit beloofde, maar dat er wel eens wat mis ging waardoor de kwaliteit verminderde. Bijvoorbeeld bij het maken van appelmoes van goudreinetten kwamen daar niet uitsluitend goudreinetten in terecht: ook andere rassen en ook wel muizen. Want buiten in de opslag wemelde het van de muizen. In de nachtdienst zag je die lopen.”

Kluiten

En Jan herinnert zich dat je bij het verwerken van bonen ‘aan de lopende band kluiten, plantresten en muizen eruit moest halen; meisjes vonden dat eng’. Of er ooit blikken met deze dubieuze inhoud in de verkoop zijn gekomen valt te betwijfelen. Vakantiewerkers vertellen namelijk ook dat de band bij een incident werd stopgezet en een hele partij blikken werd vernietigd.

Dick Anbeek hield het ondanks de doorstane beproevingen toch nog twee weken vol bij Coroos, meldt hij trots. ,,Ik ben er het langst van ons vieren gebleven.” Het loon van die twee weken was ‘net voldoende voor de Batavus brommer van 60 gulden’, besluit Dick.

foto boven: Een blik bruine bonen van Coroos.