THEMAKRANT VAKANTIEBAANTJE (editie 29, zomer 2026)

door Peter Verdurmen

Littekens, wie heeft er niet één of misschien wel meerdere? Alle hebben een verhaal. Een scheefliggende tegel die je niet zag, een flinke beuk van een klasgenootje, een hete pan op het vuur. Pijnlijke lessen van het leven. Ik heb ook zo’n les gehad. Als je héél goed kijkt naar m’n hand zie je een klein wit streepje. Een ‘souvenir’ van een vlijmscherp fileermes dat uitschoot.

Ik had m’n zinnen gezet op een bandrecorder. Niet zo’n hele dure van Revox, maar eentje van Philips. Bereikbaar voor een scholier die bereid was om een flink deel van de zomervakantie op te offeren om zijn spaarpot te vullen. Ik dus. De visboer in Oostburg kon helpende handen goed gebruiken. Het was haringtijd.

De Belgen waren dol op Hollandse maatjes. Een kort instructielesje en gááán. Moeilijk was het niet, maar het was geen vakantiebaantje voor tere zieltjes, die bang zijn om zich vies te maken ontdekte ik snel.

Tempo

De inhoud van het ene na het andere tonnetje nieuwe haring belandde op de werktafel. Ze hielden van tempo. Na een paar uur werd gepauzeerd. Geen minuut eerder, geen minuut later. Zoals ze er ook op stonden dat je ’s ochtends om zeven uur present was. Meewind of tegenwind. Ik had geen brommer, maar ik zorgde ervoor dat ik op tijd was.

Ik heb er met plezier gewerkt, het verdiende lekker. En heb er een wijze les geleerd. Vaar nooit en te nimmer op je routine! Blijf alert als je haring schoonmaakt. Een ferme haal en tsjakka. Het mes schiet uit. Au! Het bloedt flink. Ontsmetten, verbandje erom. Het zal wel meevallen. Mijn moeder vertrouwde het niet helemaal. ,,Laat die wond toch maar even aan de dokter zien.’’

Onze huisarts was geen zachte heelmeester, hij gaf me op m’n kop. ,,Je had meteen langs moeten komen joh, nu kan ik de wond niet meer hechten.” Duidelijk. De gewonde hand heelde snel. Het littekentje dat achterbleef is na meer dan een halve eeuw nog altijd zichtbaar. Een wit streepje, je ziet het niet als je het niet weet te zitten.

Shamrock

Die bandrecorder is er gekomen. Een gloednieuwe, gekocht van mijn eigen centen. In de spaarpot had ik nog genoeg geld over voor het kopen van geluidsbanden. Shamrock, van Amerikaanse makelij, was lekker goedkoop, dus favoriet. Met een versterker en een paar boxen stond de poort naar het muziekwalhalla wagenwijd open.

Af en toe kwam ik de visboer nog wel eens tegen op straat. Een vriendelijke man. Hij kende me nog, we maakten altijd een praatje. Wekenlang haring schoon maken in de zomervakantie, een ervaring voor het leven. Gewoon ergens voor gááán.

Foto: Peter Verdurmen maakte in de zomervakantie wekenlang haring schoon. ‘Een ervaring voor het leven’. | Foto Pixabay/Andreas Franke