door Ali Pankow

Of ik even wilde meekomen naar de kleedkamer van Paul van Vliet, vroeg uitbater Niek van der Zwan van restaurant Mondragon/annex Concertzaal  in Zierikzee me destijds. Een opmerkelijk verzoek, ik kreeg er een kleur van.

Het was één van die heerlijke winteravonden half jaren tachtig toen we met een bevriend echtpaar veelvuldig professionele theatervoorstellingen bezochten. Dat kon toen nog gewoon in Zierikzee in een theater met 450 plaatsen.

En vooraf kon je dan genieten van een driegangen theatermenu in restaurant Mondragon. Heerlijke avonden, waar ik nog graag aan terugdenk. Die avond waarop Paul van Vliet een try-outvoorstelling van een nieuwe show gaf, blijft in mijn geheugen gegrift. Dankzij mijn werk bij de toenmalige Zierikzeesche Nieuwsbode ontmoette ik heel af en toe weleens een BN-er, maar gevraagd worden even naar de kleedkamer van Paul van Vliet te komen lag niet voor de hand. Beetje verbijsterd liet ik het theatermenu dus even voor wat het was en ging ik met Niek van der Zwan mee.

Ter plekke kreeg ik uitleg van Mister van Vliet zelf: ,,Eén van mijn muzikanten is plotseling ziek geworden, waardoor ik één lied uit mijn show moet schrappen. Het gaatje dat daardoor valt, wil ik graag opvullen met een grappige tekst over een lokale situatie. Ik begrijp dat jij me iets kunt adviseren over een actueel en liefst wat omstreden nieuwsfeit?’’ Ik hoefde niet lang na te denken, want de bouw van luxe woningen rond het Kaaskenswater in Zierikzee was omstreden en wekte felle discussies op binnen de regionale samenleving. ‘Dikdoenerij’ en ‘Alleen maar woningbouw voor patsers’, waren enkele kreten uit ingezonden brieven destijds.

Van Vliet dacht even na, knikte toen tevreden en zei: ,,Dankjewel! Daar kan ik wel wat mee.’’ Ik kon weer terug naar het theatermenu, waar mijn man en onze vrienden me afwachtend aankeken. ,,Niks bijzonders, ik heb Paul even een advies gegeven voor zijn show’’, reageerde ik lekker vaag. Het resultaat van dat ‘advies’: Na de pauze, zat de cabaretier ontspannen op de rand van het podium om de zaal vertrouwelijk toe te spreken alsof hij Zierikzee als zijn broekzak kende.  Hij had gehoord dat het nieuwe bouwproject rond het Kaaskenswater de naam ‘Kangoeroewijk’ zou krijgen. Een passende naam vond hij, want hij wist: ‘Daar maken ze grote sprongen met lege buidels.’

foto: Paul van Vliet. | foto Roy Beusker