door Jan Dirk van Scheyen

Laatst was ik weer eens in de Olmenlaan, in Middelburg. Ik was er lang niet geweest. In die straat zat ik op de lagere school: de Olmenlaanschool, later herdoopt in Griffioenschool. Hij stond, hoe kan het anders, in de wijk De Griffioen.

De Olmenlaanschool in Middelburg.

Het gebouw is al vele jaren geleden afgebroken. Ik heb er nog foto’s van. Het stond naast de toenmalige mulo. Die mulo zat in een identiek gebouw; de tweelinggebouwen werden van elkaar gescheiden door een schoolplein met achterin een gymzaal.

Zes jaar lang heb ik op de Olmenlaanschool gezeten. Of nee, eigenlijk zeven jaar, want in de eerste klas bleef ik zitten.

Wat herinner ik me nog van die lagereschooltijd? Niet veel, gek genoeg. Ja, ik weet nog veel namen van klasgenootjes: Pietje van Ouwerkerk, de tweelingen Kees en Henk Smallegange en Margreet en Heleen Kars, Sarie Riemens die alleen maar tienen haalde, Anja de Bliek, de Limburgse Carla Boer, Adje Hillebrand, wiens vader eigenaar was van de San Remo Bar, en Ronnie Pelgrom, de sterkste van de klas….

Zwerende vinger

De derde klas van meester Bolier. Ik ben de tweede van rechts naast de meester.

De namen van alle leerkrachten ben ik evenmin vergeten: juffrouw Kousemaker, de liefste van allemaal, de gevreesde juffrouw Johanna de Nood en de heren Plantsoen, De Visser, Bolier, Van Katwijk en schoolhoofd De Groot. Als je bij juffrouw De Nood mondeling een door haar gestelde vraag correct beantwoordde, zei ze steevast op strenge toon: dat klopt als een zwerende vinger.

Het was een beetje een somber gebouw, naar de huidige maatstaven althans. Ik weet nog dat de wc’s zo kil en ongezellig waren dat ik er nooit een stap binnen heb gezet.

Gymnastiekles kregen we ook. Bij mooi weer gymden we buiten. Eén keer per week togen we met de hele klas te voet naar ’t Zanddorp. Daar, op een hobbelig grasveldje dat in niets leek op een sportveld speelden we kastiebal.

Schoolreis

De vierde klas. Ik ben de derde van links in de achterste rij.

In de zesde gingen we op schoolreis. Helemaal naar Aardenburg en Brugge, op de fiets. Eerst met de boot naar de overkant, een avontuur! We logeerden in De Elderschans in Aardenburg. De grote reis stond onder leiding van juffrouw De Nood en de meesters Bolier en De Groot. Ik weet nog dat ik verliefd was op klasgenootje Carla, maar zelfs tijdens het romantische vaartochtje door Brugge dorst ik geen toenadering te zoeken…

Déjà vu

Een paar jaar later, puber inmiddels, kreeg ik een déjà vu. Ik ging opnieuw op de Olmenlaan naar school, nu als langharige leerling van de naast de lagere school gelegen mulo, toen inmiddels mavo geheten. Ik beleefde er mijn leukste schooljaren. Kreeg voor het eerst verkering, een liefde die helaas even hevig als kort van duur bleek, en ook op de mavo gingen we op schoolreis. Naar Luxemburg, waar ik in de jeugdherberg mijn wild bonzend hart verloor aan een meisje uit Staphorst, wier naam ik ben vergeten.

Flevohof

Op schoolreis naar Brugge. Hier zijn we bij de boot in Breskens of Vlissingen. Van rechts naar links Piet van Ouwerkerk, ik, Henk Smallegange, Adje Hillebrand en Bram Stegeman.

Een niet minder legendarische trip betrof de schoolreis naar het agrarische themapark De Flevohof in de Flevopolder. Daaraan herinnert een foto van vriend Jan en ik met als stralend middelpunt ons bekoorlijke klasgenootje Anita. Op het kiekje kijkt ze schalks de lens in.

Tja, de Olmenlaan… Je bent er even terug, en dan sta je al in Memory Lane.

foto boven: Jan de Maa (rechts) en ik samen op de foto met Anita Salarony in de Flevohof. | foto’s privécollectie Jan Dirk van Scheyen