THEMAKRANT FEESTEN EN PARTIJEN (editie 27, januari 2026)

door Jan Wisse

Mijn ouders, Piet en Janna Wisse vierden op 6 augustus 1951 hun zilveren bruiloft in onze slagerij aan het Korte Weegje (tegenwoordig een deel van de Middelburgsestraat in Koudekerke). Op het platteland werden hoogtijdagen destijds vaak gevierd op de dorsvloer van de boerderij. In ons geval werd het feest gehouden in het naastgelegen slachthuis van onze slagerswinkel.

Die locatie werd als feestzaal ingericht. Er werden slingers opgehangen en schragen geplaatst met daarop tachtig centimeter brede houten serveerbladen, voorzien van wit kastpapier, bevestigd met punaises. Daarop werd het nodige serviesgoed geplaatst: kop en schotels, vorkjes en lepeltjes,  bekers en glazen voor sigaren en sigaretten en zwammen (lucifers). Rond de tafels werden stoelen en banken geplaatst om de gasten een zitplaats te bieden. Het feest kon beginnen.

Rond drie uur in de middag verschenen de eerste genodigden met felicitaties en cadeautjes. Daarna werd deze gebeurtenis voor de eeuwigheid vastgelegd door een fotograaf. In het midden van de foto met de handen op de knieën het bruiloftspaar, met aan beide zijden zusters van mijn ouders. Daarachter kinderen, vrienden, kennissen en buren. Op de voorgrond de bloemenpracht.

Luxe bakker

In de ‘feestzaal’ begon men met gebak en koffie/thee. Het gebak en de koekjes – zoet en zout – werden geleverd door de luxe bakker Vroon uit de Noordstraat in Middelburg. Het mocht wat kosten.

Onder het nuttigen van deze delicatessen werd het wel en wee van familie- en dorpsgebeuren besproken. Maar uiteindelijk werd het tijd voor iets anders: een drankje. Voor de mannen verschenen flessen ‘korte drank’ op tafel zoals oude jenever, vieux, citroenjenever en bier. De vieux en citroenjenever werden in die tijd vaak nog verrijkt met een lepeltje suiker in het borrelglas. Het duurde een tijdje voordat de suiker al roerend was opgelost, een apart ritueel.

Priklimonade

De vrouwen hielden het hoofdzakelijk bij bowl, een advocaatje met slagroom en een bessenjenever. De jeugd en de niet-alcoholdrinkers hadden de keuze uit priklimonade met verschillende smaken van WEMCO.

Na goed gesmeerd te hebben besloot mijn moeder – zanglustig als ze altijd  was – om maar eens een lied aan te heffen. Vaak werd dan begonnen met het Zeeuwse volkslied, gevolgd door een scala aan ‘ouwerwesse’, zoals bijvoorbeeld ‘Toen ik op Neerlands bergje stond’, ‘Het jagertje’, ‘Achter in het stille klooster’, ‘Oogstlied’, ‘Johanna’, ‘Trouwdag van Jan en Keetje’.

Moe van het zingen werd het tijd voor een hap. Het werd een broodmaaltijd: diverse schalen gevuld met gesmeerde en belegde broodjes met kaas, ham en rookvlees en uiteraard worstenbroodjes kwamen op de tafels. Daarbij werd koffie of thee geserveerd. En zo gleed de dag langzamerhand naar het eind. Na afscheid genomen te hebben ging een ieder weer te voet of op de fiets huiswaarts. Het feest was ten einde.

FOTO: In het midden van de foto met de handen op de knieën het bruiloftspaar, met aan beide zijden zusters van mijn ouders. Daarachter
kinderen, vrienden, kennissen en buren. Op de voorgrond de bloemenpracht. | foto privéarchief Jan Wisse