door Mieke van der Jagt

Dit is het verhaal van mijn allereerste bruiloftsfeest en van de manier waarop ik van een eigenaardige gewoonte af kwam. Op de foto houden mijn neefje Piet en ik de sleep vast van Marian van Tante Pleuns. Het stikte in die tijd in de familie van de Mariannen dus er kwam altijd een oom of een tante achteraan in de aanduiding.

Marian van Pleuns was mijn oudste nicht en de eerste die trouwde. Met Andre, een jongen waar ze al jaren verkering mee had. Wij waren uitgenodigd voor een hele dag feest in het Dorpshuis van Zuid-Beijerland, waar ze allebei vandaan kwamen en op het punt stonden een prachtig nieuw huisje te betrekken.

Mijn moeder kon niet mee want zij was op die dag, 19 december 1964, uitgerekend. Wij zouden zeer binnenkort een broertje of zusje krijgen. Mijn moeder kon bijna niet meer lopen dus ging ik met mijn zus Marian van Bas, met mijn vader, Bas dus, en een vriendin van de bruid, Kit, in de auto naar Zuid-Beijerland.

Mijn moeder had voor ons speciaal voor de bruiloft mooie pakjes gemaakt en ging ervan uit dat mijn vader ons wel in de gaten zou houden en anders Kit wel. Ze had natuurlijk kunnen weten dat mijn vader onmiddellijk na binnenkomst wel vier broers zou hebben gevonden om te klaverjassen of te rikken. En Kit zat zeker niet te wachten op twee brakken van 11 en 9 om achteraan te hobbelen.

Wij hadden een gouwe dag: chocolademelk zoveel als je wilde, taartjes, een lekkere lunch, mooie receptie en een goed diner. Voordrachten, moppen en gezang: het kon allemaal niet op. Onze Marian, elf jaar toen, had zelfs kans gezien elf sigaretten te roken.

Dat hebben we op weg naar huis geweten. We waren nog niet bij de pont van Rijsoort of mijn zus begon in haar Marokkaanse tasje te graaien naar een flesje kinder-eau de cologne en een zakdoek. Hielp niks natuurlijk. Voor de Moerdijkbrug kotste ze de hele auto onder.

Voor die tijd had ik de gewoonte om de setjes met kinderzeep en eau de cologne, die je vaak voor je verjaardag kreeg, meteen soldaat te maken. Het zeepje vrat ik op en het flesje zoop ik leeg: lekker. Na die nachtelijke winterreis hoefde ik het niet meer. Te veel associaties met een golf braaksel.

foto: Trotse bruid Marian van Tante Pleuns loopt de trap op. Mieke en neefje Piet zorgen voor de sleep. | foto privéarchief Mieke van der Jagt

Tien dagen na de bruiloft beviel mijn moeder totaal onverwacht van een tweeling van 14 pond samen.