Niet voor meisjes

door Johanna Brouwer

Sinterklaas heeft een dambord en damstenen meegebracht uit Spanje, is dat even leuk.

Het spel zit in een mooie rode doos. De spelregels zijn niet zo moeilijk en binnen de kortste keren wordt er bijna dagelijks gedamd in ons huis. Helaas hebben mijn ouders daar niet steeds tijd voor, dus ga ik met de doos onder m’n arm naar de buurmeisjes links en rechts. Er ontstaat een ware damwoede die duurt totdat de buurtjes het beu zijn, want ze verliezen vaker dan ik. Bij mens-erger-je-niet gaat dat meestal gelijk op.

Dan begint mama te vertellen over het schaakspel. Op de lagere school in Westkapelle heeft ze in de jaren dertig geleerd over Max Euwe die wereldkampioen schaken was geworden. Mama kent alle schaakstukken bij naam en weet ook hoe ze over het bord bewegen. Ook een leuk spel, maar ja, dat stond nou net niet bij ons in de kast. Bovendien is het een moeilijk spel dat je eerst moet leren.

,,Nou’’, zei mama, ,,dan moet je maar eens bij de schaakclub gaan vragen of je het daar mag komen leren.’’ In de gemeentegids van Middelburg stond dat de schakers iedere week clubavond hadden in een restaurant aan de Blauwedijk en omdat ik daar toch twee keer per dag langs fietste, was de volgende stap snel gezet. Om half vier zette ik mijn fiets tegen de gevel en stapte het restaurant binnen. Er zaten enkele mannen aan een tafeltje koffie te drinken en achter de bar stond een man glazen af te drogen. Ik besloot maar gewoon aan hem te vragen of het klopte dat er hier geschaakt werd en op welke dag dat was, en hoe laat en zo. Ja, dat klopte, zei de man terwijl hij me bekeek, maar – en toen kwam het – ‘schaken is niet voor meisjes hoor’. De koffiedrinkers moesten er om lachen.
Ik droop af en trapte boos naar huis waar ik mijn fiets neergooide en de keuken in stampte. ,,Ze zeggen dat het niet voor meisjes is.’’ Mama haalde haar schouders maar een beetje op, jammer, maar niks aan  te doen. Halverwege de jaren zestig waren er nog veel sporten uitsluitend gericht op je sekse: meisjes gingen op gym, jongens op voetbal. En blijkbaar ook op schaken.

Gelukkig is dat al lang niet meer het geval en tegenwoordig speel ik wekelijks in clubverband een potje schaak. En af en toe doe ik mee aan een toernooitje.

foto: Johanna speelt graag een potje schaak en tegenwoordig mag dat gelukkig ook! | foto SKS

1 Reactie
  • Jopie Meerman - Ottevanger
    Geplaatst op 11:52h, 10 april Beantwoorden

    Mooie herinnering Johanna. Gelukkig maar dat je ‘frustratie’ geen levenslange ervaring werd. Zelf kijk ik altijd op tegen mensen, dus mannen en vrouwen, die deze sport bedrijven. Net als bridge. Ik ben er een hele slechte voor, ik klets teveel tijdens het spelen van spelletjes, en over frustratie gesproken ; verliezen is dan wel een ding.
    Fijn weekend en tot ziens.

Geef een reactie