THEMAKRANT DIEREN ALS GEZELSCHAP (editie 28, voorjaar 2026)

door Peter Verdurmen

Ik geloof niet dat ik bij pa en ma ooit om een hondje heb gezeurd. In een huis vol, ik ben de oudste van zes, had zo’n kleine rakker er misschien best nog wel bij gekund, maar het kwam gewoon niet in je op. Eenmaal onder moeders vleugels vandaan kwam in het nieuwe hoofdstuk ook geen hond voor.

Als ik terugdenk aan die verjaardag, het is midden jaren zeventig, kan ik het haast niet geloven. Er wordt aangebeld. Er staat een goeie kennis voor de deur. Een vrouw met een hart van goud. ,,Welkom, kom binnen, het is al een vol kotje”, zeg ik. Het zou nog voller worden….

Ze kwam niet met lege handen. Wat heet. Het cadeau zat in een kartonnen doos. Cadeaupapier en een strik ontbraken. Toen de doos open ging was het even schrikken. Zie ik dat goed, een hondje?

Lichte paniek

Misschien zag ze in m’n ogen de lichte paniek, die zich van mij meester maakte. Terug meenemen ging niet gebeuren. In alle toonaarden prees ze het lieve karakter van de grijze krullenkop, die bij geen enkel ras in het Nederlandse Honden Stamboek zou worden geaccepteerd. Het was een makkelijke eter, hield ze ons voor. Water en brood, meer had het beestje niet nodig.

Het verjaardagscadeau werd liefdevol opgevangen in huize Weltevree. Water kreeg ie, geen brood, wel droge brokken en vlees van de slager. ‘Boefie’ vonden we wel een mooie naam. Het paste bij z’n karakter. Hij luisterde voor geen meter. We wandelden graag in de polder. Zonder leiband kon best dachten we. Nou niet dus. Boefie liep ijskoud de andere kant op. Roepen hielp niet. We hadden het net iets te laat in de gaten en moesten rennen om ‘m in te halen. Toch mochten we die wollige surprise.

Hevig onweer

Jammer genoeg hebben we er niet lang plezier van gehad. In een hevig onweer koos Boefie het hazenpad. Na enkele uren zoeken vervloog de hoop op een snelle terugkeer van onze ondeugende oogappel. Boefie was weg en bleef weg. We belden met de politie en het dierenasiel. Tevergeefs. Van Boefie geen spoor.

Ons hondje wordt vast door iemand liefdevol opgevangen, was onze stille hoop. Maar of dat ook zo was? We zullen er nooit achter komen. Na Boefie kregen we weer een hond. Nou krijgen….het bedrag in franken deed ons licht duizelen. We hadden het er graag voor over.

Foto: Boefie, de wollige surprise, werd liefdevol opgenomen in ons jonge gezin. | Foto Peter Verdurmen