De Roeper van de Kaloot

door Mieke van der Jagt

Ineens is ie weg: de Roeper. Omdat ik niet al te vaak meer op de Kaloot kom, zou ik niet kunnen zeggen wie hem heeft weggehaald en wanneer, maar weg is -ie.

Je kunt nog wel zien waar hij gestaan heeft: een min of meer rond rommeltje van achtergebleven Vilvoirdse zandstenen. Want dat was zijn basis. Een kleine verhoging waarop het houten staketsel gefundeerd was, de laatste jaren alleen nog uitgerust met een geel bord met grote K erop, de K van kabels.

Vroeger, in de zomers waarin wij niet van de Kaloot waren weg te slaan, had de Roeper nog grote megafoons bovenin. Als het mistig was hoorden we in de kermisbedden op ons logeeradres in Borssele de spookachtige waarschuwing: “No anchor, cables”. Toen riep de Roeper nog.

Maar veel meer dan een waarschuwingssysteem voor de scheepvaart was de Roeper een landmark, om dat dan ook maar in het Engels te zeggen. Toen er nog geen kerncentrale stond en het Kalootstrand niet in tweeën werd gedeeld door een uitlaat; toen er bovendien nog een groot krekengebied achter de duintjes lag, kon je over het strand lopen van de noordnol tot aan de Sloekreek, ongeveer waar nu de ingang van de Sloehaven is. Een kilometer of drie van strand en jonge duintjes. Wilde je afspreken, dan was de Roeper een handig ding.

Afhankelijk van het weer, de waterstand en de zwemvaardigheid van het gezelschap, ging je zitten, liggen of het water in bij de Nol, waar de kleintjes leerden zwemmen, halverwege de Roeper, waar de duintjes het hoogst waren, bíj de Roeper of voorbij de Roeper, waar het in afnemende mate druk was. Je moest namelijk nogal een eind  door het zand sjouwen om zover te komen, als je de weg door de vervaarlijke, smalle maar diepe kreken niet wist.

Afgelopen stormseizoen is het stuk strand net voorbij de roeper tot aan de ingang van de haven weggeslagen. Bovendien kun je bij de Noordnol het strand niet meer op omdat daar een stopcontact voor de zeewindmolens wordt gemaakt. Maar bij de Kolencenrale staat het parkeerplaatsje vol. Iedereen zit dus min of meer bij de Roeper, al is-ie verdwenen.

Foto boven: Met mijn zus (links) onder de Roeper op de Kaloot.

Beluister het gesprek dat Remco van Schellen van Omroep Zeeland met Mieke had in ‘Zeeland wordt wakker’:

De Roeper van de Kaloot bij zonsondergang. Foto Beeldbank De Bevelanden.

Tags:
,
Geen reacties

Geef een reactie