THEMAKRANT VAKANTIEBAANTJE (editie 29, zomer 2026)

door Mieke van der Jagt

Fantastische leerschool dat vakantiewerk. Ik heb in elk geval geleerd dat ik niet mijn hele leven potten wil sjouwen in een bloemenwinkel. Dat ik drie weken asperges schillen wel genoeg vind. Dat voeringen strijken in een naaiatelier, koffie- of kantinejuffrouw spelen voor mij geen carrièrekansen biedt. Het was allemaal eventjes leuk en je kon er je vakantie van betalen.

Het allerleukste vakantiewerk: leiding bij het zomerkinderkamp, betaalde slecht maar het was geweldig. Met een heel stel leeftijdgenoten zorgen dat de kampeerweek voor drie keer bijna honderd kinderen leuk werd en leuk bleef.
Ik was het eerste jaar met vijftien eigenlijk veel te jong maar een jaar eerder, toen ik als vrijwilliger aan de speelweek deelnam, vroegen de mensen van het jeugdopbouwwerk of ik zin had om volgend jaar mee te gaan als kampleiding. Ze zagen me waarschijnlijk voor ouder aan. Formuliertje meegenomen en hup, daar gingen we voor drie weken, twee vriendinnen gingen mee.

Dauwtrappen

We kregen allemaal een tent met een stuk of zes kinderen toegewezen die we goed in de gaten moesten houden. Meestal deden we dingen met het hele kamp tegelijk. ’s Avonds zaten we met z’n allen te verzinnen wat voor leuks we de volgende dag gingen doen. Er waren wat vaste activiteiten: dauwtrappen, een speurtocht in het donker, zwemmen bij de paters in de buurt en natuurlijk een kampvuur op de vrijdagavond.
Op zaterdag gingen ze weg en er kwam meteen een nieuwe zwik. Van je ‘eigen’ kinderen moest je in de gaten houden of ze hun tanden wel poetsten, heimwee kregen, elkaar niet pestten en hun spullen niet kwijtraakten. Dat was nog best een heel werk want ze vonden natuurlijk dat ze óók vakantie hadden.
In de grote staftent begon de ‘vergadering’ als het hele spul op bed lag. Met zak- en stormlampen, hier en daar een biertje en muziek van wie dat maken kon, werden we van volslagen onbekenden in een week tijd vrienden.

‘Muggebulden’

Af en toe kwam vanuit een van de tenten een zaklamp aangehobbeld. ,,Ik heb allemaal muggebulden” (zo zeiden ze het allemaal en wij op den duur ook). Misschien had er wel iemand een tubetje Azaron bij zich maar die hield dan wijselijk zijn mond. We hebben toen een geweldig placebo uitgevonden: vitamine C pilletjes; hielpen heel goed!

Na drie weken was het kamp afgelopen maar het was zo gezellig geweest dat we er een week aan vast wilden knopen. Mijn ouders hadden een oude Engelse achtpersoonscaravan met een voortent in Borssele staan. Van de leiding gingen er twintig mee maar toen de vader van een van mijn vriendinnen haar kwam brengen, nam die ook haar broer en z’n maat mee. Zo vierden we een week lang onze verse vriendschap met 22 man in een caravan: Goud!

foto boven: Leidster Mieke voert een toneelstukje op. | Foto: privécollectie Mieke van der Jagt

Mieke van der Jagt (donkere trui) temidden van een groep zomerkampers. | foto privéarchief Mieke van der Jagt