THEMAKRANT VAKANTIEBAANTJE (editie 29, zomer 2026)

Douwe van der Meer uit Terneuzen was 14 jaar en negen maanden toen zijn ouders hem naar een boerderij in Noord-Frankrijk brachten voor een werkvakantie.

door Douwe van der Meer

In juli 1963 brachten mijn ouders mij naar een boerderij in Noord-Frankrijk. Mijn broer werd naar een hoeve 50 kilometer verderop gebracht.

Ik werd hartelijk verwelkomd door de boer, zijn vrouw en drie kinderen: een jongen van 16, een van 14 en een van 11 jaar. Ik had al Frans geleerd in de vijfde en zesde klas van de lagere school en twee jaar op de hbs en het leek me wel leuk om eens op een boerderij te gaan werken en mijn Frans te verbeteren. De boeren spraken nog wel wat oud-Vlaams (soms onbekende woorden) en de oudste zoon ook.

De eerste dagen mocht ik meehelpen het gemaaide gras met een riek om te draaien. Dagen later werden er balen van gemaakt en stapelden we ze op om naar de schuur te brengen. Ze hadden acht melkkoeien en die mocht ik samen met de boer met de hand melken. Ook was het mijn taak te zoeken naar eieren die de scharrelkippen overal hadden gelegd.

‘Bon travail’

Op zondag gingen we naar de katholieke kerk en werd ik voorgesteld aan de pastoor. Ik moest mijn handen laten zien. Die hadden door het werk eeltkussentjes gekregen en de pastoor zei: ‘Bon travail’.

Ze hadden ook een oogstmachine en die had nogal wat kuren. Samen met een andere boer stond ik op die machine om het graan in zakken te laten stromen, daarna dicht te maken en een nieuwe zak eronder zetten. Die zakken van zestig kilo moest ik dan via een krakend trapje op mijn rug naar de hooizolder brengen.

Bier en wijn

Douwe op de Solex met de jongste zoon.

Verder moest ik de varkensstallen schoonmaken en er daarna nieuw stro in leggen. Dat was wel leuk met al die biggetjes. Als we op het land werkten kregen we eerst koffie en later bier (3% alcohol). En dat voor een 14-jarige! We aten vijf maaltijden op een dag, waarvan drie warm. Met de nodige wijn.

Ik kreeg trouwens voor al dat werk omgerekend zo’n 40 euro, want tenslotte had ik gratis kost en inwoning. Ik mocht ook op een tractor rijden en op pad met de Solex van het gezin. En ik hielp ook hun zwager op de boerderij en daar mocht ik een kalfje ter wereld helpen omdat het verkeerd in de buik zat (wat een ervaring!).

Na zes weken fietste ik naar mijn broer op de andere boerderij, sliep daar en de volgende dag gingen we op de fiets via de kust van De Panne naar Terneuzen. Die reis duurde ongeveer tien uur. Ik heb later nog wel een voordeel gehad van die werkvakantie. Toen ik verkering kreeg met een boerendochter (nu mijn echtgenote) had ik aardig wat ervaring met werk op een boerderij.

Een jaar later ben ik daar nog een keer gaan helpen en mocht ik even drie dagen bij een bakker werken, omdat de oudste zoon een paar dagen naar Parijs moest en de bakker toch hulp nodig had. Van 5 uur ’s ochtends tot 2 uur ’s middags. De boerin zei: ,,Dat doet Dominique (mijn Franse naam) wel.” Ik zat daar wel gebakken.

foto boven: Douwe (tweede van links) met kinderen van de boer en vrienden.